Gallery

Mediterraneo: Çok Yakınımızdan Bir Hikaye

23 Feb

Aslında tam da “Tek Kişilik Trajedi”yi yazdığım gün niyetim “Akdeniz” üzerine yazmaktı. Benim gibi filmin daha çok konusu ve düşündürdükleri üzerine yoğunlaşacak insanların yaptığı gibi tam da şu noktada filmografik olarak eleştrileri uzmanlara bırakarak; filmin daha çok konusu ve işledikleri üzerine eğileceğimi belirtmek isterim.

images

Aslında konu son derece basit. 2. Dünya Savaşı’nın ortasında bir savaş gemisine doluşturulmuş olan, kimi kaçak, kimi başka anlamlarda kusurlu 10-15 İtalyan askeri; bizim Meis olarak bildiğimiz adayı işgele gönderilirler. Çıkarmanın akabinde İngilizler gemiyi patlatıp, içsel bir husumetten dolayı telsiz de çalışmaz hale gelince ve en yakın İtalyan toprağı yani Rodos 120 km mesafede olunca; tam anlamıyla bir ıssız ada macerası başlıyor. Tabii bir farkla. Bu adada yaşayanlar var.

Zaman içerisinde bu operasyon tam anlamıyla asimilasyon boyutu alıyor. Zira savaştan haber almadan, 3 yıldan fazla süreyi adada geçiriyorlar. Bu arada giyimlerinden , sosyal hayatlarına tam anlamıyla halka entegre oluyor askerlerimiz. Peki hiç mi direniş yok sorusu olabilir. Ada daha önce Naziler tarafından işgal edildiğinde tüm erkekleri de kendileriyle birlikte götürüyorlar ya da tahmin edilebileceği üzere öldürüyorlar.

images2

Doğal olarak kahraman askerlerimizin yerliler ile ilk teması uyuyan askeri gıdıklayan çocuklar aracılığıyla vuku bulmuş oluyor. Film başlarda biraz ağır ilerlese de ilerledikçe hem mizahi yanı güçleniyor, hem de akışı hızlanıyor.

Papazın ricasıyla freskoları restore eden, sanat düşkünü teğmenin, azizleri fazlaca yakınları üzerinden somutlaştırması; “Ya şu Meis’e gidip kiliseye bakalım , harbi öyle mi acaba?” dedirtiyor insana.

Yani konu o kadar keyifle işlenmiş ki; bugün işi bırakıp insanın soluğu Meis’te alası geliyor. Zaten aslında film de dönüp dolaşıp bu mesajı veriyor. Zira bizim askerlerin dönüp dolaşacağı yer yine ada oluyor.

images4

Son zamanlarda sıkça sorguladığımız ve gündeme getirdiğimiz bir konu da film içerisinde işleniyor aslında. Büyük olmak, dünyanın kalanına eklemlenmek mutlu olmak için gerekli mi?

Tabii olayın başka boyutları da var. Meis adası Yabnacı Film dalında Akademi ödülü almış bu film sonrası ciddi bir popülarite yakalıyor ve uğrak bir turizm destinasyonu haline geliyor. Bu, biz filmi izleyenlerin pekala olağan karşılayacağı bir durum , zira film boyunca ada o kadar güzel ve keyifle işleniyor ki.

Evlerin 2 adım önünde başlayan denizi, bir Yunan adası denince aklınıza gelecek her özelliğe sahip olması, sunduğu türlü türlü muazzam manzaralar, berrrak mı berrak denizi ve arkada Kaş ile birlikte öylesine güzel bir coğrafya resmediliyor ki.

images3

Tam da bu noktada; pekala arkada sürekli Kaş görünüyor , hiç Türkiye’den bahis yok mu denebilir. Olmaz mı? Aziz isimli arkadaş Kaş’tan geliyor ve güzelim otuyla herkese kafa bulduruyor. Tabii, bir karşılığı olacak elbet böyle kıyak bir kafanın; ertesi sabah İtalyanlar’ın elindeki  tüm cephaneyi ve şahsi eşylarını hızlıca toparlayıp Kaş’a geri dönüyor.

Bizi en çok keyiflendiren sahnelerden birisi artık savaşın bittiğinin anlaşılması üzerine İtalyanlar’ın adadan ayrılması gerektiğinde eski bir fahişe olan Vassilissa ile evlenip yerleşmeye karar veren Farina’nın başçavuştan kaçarken zeytin fıçısında yakalanması ve sanki her gün zeytin fıçısında vakit geçirilirmiş gibi olağanlaştırdığı diyalog.

Castellorizo_früher

Özetle film fazlasıyla keyifli. Ancak nam-ı diğer Kasttellorizo yani Kızılhisar’ın geçmişi o kadar mesut değil. Zira 20.yy başında 10.000 olan nüfusu bugün 500 civarında olduğunu söylememiz yeterli. Biz bu kaderin sadece Türkiye’de kalan Rum yerleşimlere ait olduğunu düşünüyorduk, ne var ki tek şartın Türkiye’ye bağlanmak olmadığını görmüş olduk. 1947’ye kadar İtalyanlar’da kalan adada bu nedenledir ki terk edilmiş kasaba imajı vermek hiç zor olmamış. Özetin özeti beklentiyi çok da yükseltmemek kaydıyla yolu Kaş’a düşenlerin muhakkak uğraması gereken bir yer Meis.

Meis tamam da, peki film? Bence izlemek için hiç zaman kaybetmeyin….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: