Gallery

Hayrettin Abi’ye…

16 May

Yorumsuz...

50’li yaşlarınıza dair düşünür müsünüz? Ya da bir hayal bir tahayyül… Şahsen bundan 30 sene sonrasını düşününce kendimi sistemin yıpratıcı çarklarından kurtulmuş, sisteme feda etmiş olduğu 20 -30 senesinin yaralarını sararken, başka bir deyişle psikolojik olarak arınırken buluyorum. Ama bana bu hayali kurma lüksünü veren aslında ailemin bana bıraktığı sosyal ve maddi kapital.Biliyoruz ki herkes bu denli şanslı değil, ama gelin görün ki sistem adeta “scrap” yani zayi olarak saydığı bu insanları gizliyor ya da diğer bir deyişle bizi bakar da görmez hale getiriyor…Acaba İstiklal’e paralel bir sokakta birasını içerken yetmişli yaşlarında dilenen bir teyzeyi görünce kimin içi burkulmuyor ki?! Şüphesiz ki takriben 2, iyimser olarak da 10 saniye üzülüp normal hayata geri dönüyoruz. Onlar bizim için sadece figüranlar; hikayesi olmayan…Sanki sinema filmindeki bir sahne gibi geliyor ve geçiyor, aynı dağda etkisiz hale getirilenler gibi… Yaşadıkları, heyecanları , umutları , acıları ve neden orada oldukları hiç bilinmiyor, kim bilir…

“Çok sıkışmış,ben buraya geldiğimde  hiç trafik yoktu ama biliyor musun çok bekledim” diyordu Hayrettin Abi. Dudullu’dan Altunizade’ye kadar yürüyerek gelmiş, çok normaldi onun için her şey:” Param olunca biniyorum  otobüse yoksa yürüyorum.”  Bu kadar basitti, bizim düşürünce almak için tereddüt yaşadığımız ancak yine de aldığımız o 1 lira, bir insanın saatlerce yürümesine neden oluyordu.Deriz ya bazen aman sen de değer mi verelim 10 lira daha taksiye binelim ya da anlık bir memnuniyetimizin ifadesi olarak garsona bırakılan bir 5 lira… Mutlak değeri aynı olan “lira”nın insan hayatına olan etkisi nasıl da değişiyor!?

Hayrettin Abi en güzel kıyafetlerini giymiş,sanmayın ki aradığı oturaklı bir iş; onca yolu tepmesinin yegane amacı akşamları ofislerimizi temizleyen insanlardan biri olmak..Ki o da öyle kolay değil; “Yedeğe yazılacağım sonra da akşama kadar bekleyeceğim, belki biri gelmez de sıra gelir” Alacağı 30 lirayı da Yalova’da bir konteynırda kendisini bekleyen ailesine erzak götürmek için harcayacak. Zaten burada erzak götürecek bir ev bile yok, 32 yataklı bir işçi koğuşu kaldığı, kendi deyimiyle “çok fena”… “Ayrılık zor” diyor, her gece ağlıyormuş ; çocuklarım var diyor ne yapacaksın ki?! İnsan o an anlıyor insanın erdeme ulaştıran şey acılar, bunu Hayrettin Abi’de görüyorum. Hayırlısı diyor hepimiz için ve minnettar bana karşı; zira köprüden yürüyerek geçmek yasak, öyle olmasaydı eminim Boğaz’ı da yürüyerek geçerdi. Ve biliyor musunuz hani bir reklam vardı, bir marka hepimizi hayata bağlıyordu; ışık oluyordu çocuklara , dünyayı getiriyordu ayağımıza anlaşılan Hayrettin Abi’ye o bile çok görülmüş. Hani şaşılır mı, sanmam … 40’ındayken deprem onu ve ailesini öyle bir vurmuş ki geçen 12 yıl düzeltememiş hiçbir şeyi, oysaki bize öğretilen hep zamanın en kuvvetli ilaç olduğuydu, yalanmış…

Şimdi sorası geliyor insanın Hayrettin Abi orada olduğu sürece insanoğlu Ay’a gitse ne olur? Hayrettin Abi nükleer santrallerin , kanalların neresinde? Bu sistem tüm açgözlülüğüyle her şeyi tüketirken amacı karnını doyurmak olan yüz milyonlarca insanı nasıl açıklayacaksınız! Öyle ya demode söylemlere kaçtık yine;   halbuki kapitalizm ne güzel bir hayat ve sonsuz fırsatlar sunuyor hepimize, yeter ki aklını kullanmayı bil! Ama hayatın kanunu öyle değil mi zayıflar hep olacak ve ezilecekler ki; bazıları muktedir olabilsin. Şimdi gelip bana sadece bütün dünyaya yoksulluk vaat eden bir sistemi savunmayacaksınız tabii ki değil mi; tüm dünya yoksul olacağına birkaç milyon çocuk açlıktan ölebilir ne de olsa!!!

One Response to “Hayrettin Abi’ye…”

  1. cakirca88 May 16, 2011 at 7:44 pm #

    Gezi dediğimiz her zaman coğrafi değişiklik midir? Şahsım adına başka dünyalara yaptığım bu yolculuğu paylaşmak istedim…
    Sevgilerle…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: